سبک جهانی کونگ فو کمپو


سبک جهانی کونگ فو کمپو

 

((به راه این امید پیچ در پیچ            مرا لطف تو می باید دگر هیچ))

                                                                                                                                    استاد علی اسکندری


در سالهای اخیر  کونگ فو در سراسر جهان پیشرفت زیادی نموده است و اقشار مختلف مردم به این ورزش گرویده اند و حتی در بعضی از دانشگاهها به صورت یک واحد گنجانده شده است .لیکن بعضی ها هنوز کونگ فو را نشناخته اند و تعبیر و تفسیر غلط و وارونه ای از آن داشته و به همین صورت نیز آن را به اجرا و نمایش گذاشته اند گروهی آن را با مسابقات گلادیاتورها اشتباه گرفته و فکر می کنند که حریف ها بایستی به طور وحشیانه و بدون تمرکز فکر به یکدیگر حمله ور شوند یا یکی دیگری را ز پای در آورد .

گروهی دیگر فقط کونگ فو را در شکستن اجسام خلاصه می کنند و با شکستن چند سنگ یا چوب خود را ارضاء می نمایند با اینکه باید توجه داشته باشیم کونگ فو جدا از یک ورزش یک علم است و علم را پایانی نبوده و نیست و هر روز رو به تکامل گذاشته غیر از کمک گرفتن از نیروهای فیزیکی ، نیروهای روحی نیز در آن سهم قابل توجهی را دارا می باشد .

هدف از کونگ فو کمپو نمایش یک مبارزه تنها نبوده بلکه شخص می بایست حرکات را به زیبایی انجام دهد که این زیبایی حرکات زمانی به دست می آید که انسان قدرت روحی و جسمی را هر دو با هم هماهنگ نماید .

کونگ فو کمپو همواره به عنوان یک هنر دفاع از خود مطرح بوده و هست و آن را بیشتر فقط برای سلامت بدن به کار می برند که اگر به نحو احسن حرکات انجام داده نشود نه تنها زیبایی خود را از دست می دهد بلکه برای بدن نیز عوارض و بیماریهایی را نیز به وجود می آورد که از جمله آب آوردن مفاصل ، فتق و ... را می توان نام برد .

تدریس کونگ فو کمپو بایستی به نحوی باشد که هنرجو تکنیکهای اساسی و پایه را مدت زیادی تمرین نماید سپس برای اجرا آن در فرم یا کاتا و مبارزه بپردازد اگر هنرجویی را قبل از آنکه تکنیکهای فوق را به طور کامل و فیکس اجرا نماید برای مسابقه معرفی نماییم شاید در کوتاه مدت بتواند موفق باشد ولی اگر روبروی حریفی قرار گیرد که این تکنیکها را به طور پایه ای و اساسی آموزش دیده است حرفی برای گفتن نخواهد داشت و حتی از کونگ فو دلسرد و منزوی می گردد چون دیگر مشکل
می تواند پس از مطرح شدن در چند مسابقه آموزش را از صفر شروع نماید . در جهان کنونی کونگ فو کمپو جدای از یک ورزش به عنوان یک علم مطرح می باشد پس همچون علوم دیگر رو به تکامل و پیشرفت است در این صورت اگر کونگ فو کای مدتی از آن دور بماند و یا به دنبال علم آن نباشد کم کم از جرگه کونگ فو محو
می شود .

یک مربی کونگ فو کمپو برای اینکه بتواند کونگ فو کمپو را به نحو احسن تدریس نماید جدای از زدن ضربات دست و پا باید به فیزیولوژی بدن انسان نیز وارد باشد تا بتواند کونگ فو کمپو را به صورت علمی تدریس نماید و این باعث می شود  تا هر مربی کونگ فو کمپو جدای از تکنیکهای آن به دنبال علوم دیگر نیز کشانده شود که این غیر از آنکه باعث کسب معلومات برای وی می شود سطح علمی و کیفی کونگ فو زا نیز بالا می برد . و به هنرجو آموزش داده می شود که برای زدن یک ضربه ی دست یا پا از چه قسمت هایی از بدن استفاده می شود . و هنرجو می فهمد که یک ضربه ی کونگ فو صرف زدن یک مشت یا لگد نیست بلکه به نظم درآوردن یک مشت یا یک لگد به صورت اصولی و علمی است .

همانطور که می دانید تمام حرکاتی را که بدن انسان انجام می دهد توسط مغز هدایت
می شود و از مغز دستور می گیرد . پس مغز علت و بدن معلول آن است .

مغز از طریق سیستم اعصاب دستورات خود را صادر نموده اعصاب آنرا به اجرا در
می آورند برای همین است که اگر نخاع کمی قطع شود بدن از تحرک و حتی رشد باز
می ماند حواس پنجگانه نیز به وسیله مغز ، درد ، صدا ، بو و ... را تشخیص می دهند .

اگر تدریس ما همچون تدریس و بیان یک یا دو نسل قبل باشد نمی توانیم حتی یک هنرجوی خود را در سکوی قهرمانی مشاهده نماییم همانطور که یک قهرمان آن زمان با همان کیفیت کار قبل نمی تواند اکنون حرفی را  برای گفتن داشته باشد . مربی بایستی توازنی بین قدرت و سرعت هنرجو پدید آورد که هنرجو از سرعت و قدرت یکسانی جهت ضربه استفاده نموده تا هر چه می شود زمان زدن ضربه را کم نماید پس نه قدرت بدون سرعت موثر است و نه سرعت بدون قدرت برای هنرجو تاثیری دارد .

اکنون زمان تدریس کونگ فو کمپو به صورت سنتی جایگاه خود را برای مسابقات از دست داده است برای همین است که کشورهای اروپایی با علمی نمودن ورزش و کم کردن زمان در اجرای تکنیک گوی سبقت را از کسانی که هنر کونگ فو را به صورت سنتی کار می کنند ربوده است .

فرمول :

سرعت × نیرو = قدرت                         P = V × F

 در بیومکانیک قدرت مساوی است با نیرو ضربدر سرعت     

مبارزه ی سریع                          P = 2 × 50 × 100  

 P = 50 × 2 = 100           مبارزه ی کند

P = 10 × 10 = 100           این یک تعادل بین نیروی ماهیچه ها و سرعت است

لباس کونگ فو

فلسفه لباس کونگ فو                                                                       

لباس یا پوشش بدن نقش مهمی در هنر های رزمی دارد وحرکتهایی که در هنرهای رزمی انجام می شود خیلی متفاوت با حرکات معمولی انسان در هنگام راه رفتن ویا نشستن و انجام کار های روزمره می باشد.

لباسی که دراین هنر بکار می رود باید از شرایط خاصی برخوردار باشد:

از استحکام و دوام زیادی برخوردار باشد. تامین کننده میدان حرکتی دست وپا وتنه باشد.

نگه دارنده ی ستون مهره ها در قسمت قوس کمری محافظت مهرها در برابر نیروهای وارده.

از نظر انرژی نگهدارنده حرارت بدن باشد واز هدر رفتن انرژی بدن جلوگیری کند.

از فرم وزیبایی خاص نسبت به فرهنگ جامعه (شأن انسانی) برخوردار باشد.

لباس کونگ فو  طبق همین اصول وبا در نظر گرفتن فرهنگ ایران زمین طراحی شده است، پیراهن ساده ومعمولی که تمام قسمت های بدن را می پوشاند واز هدر رفتن انرژی بدن جلوگیری می کند. معمولا از جنس نخی و الیاف طبیعی است تا عرق بدن را جذب کند،

بطور کلی ظرافت و ذکاوت خاصی در طرح لباس کانگ فوبکار رفته است.

کمرشلوارکونگ فو  چنان طراحی شده که مهره های قوس کمری ستون مهره را محافظت می کند (درهنگام وارد شدن نیرو و فشارهای زیاد از لغزیدن مهره ها به روی هم وآسیب دیده گی آنها جلوگیری می کند) و درقسمت مچ پا نیز شلوار کانگ فو عضلا ت و زرد پی های مچ پا رامحکم نگه میدارد واز آسیب دید گی آنها جلوگیری میکند و همچنین از هدر رفتن حرارت پاها جلوگیری می کند.

چون اگر پایین شلوار باز باشد (قسمت مچ پا) با زدن ضربات و حرکات پا و حرارت پاها با شوک ضربه به بیرون انتقال می یابد و باعث هدر رفتن انرژی پاها و سرد شدن مفصل زانو، و عاقبت آسیب دیدگی مفصل زانو می شود . ولی در شلوار کونگ فو  این مورد به خوبی پیش بینی شده و از هدر رفتن انرژی پاها جلوگیری میشود.

رنگ لباس کونگ فو از نظر علمی رنگ سیاه انرژی را در خود جذ ب می کند و ازهدررفتن انرژی جلوگیری می کند وازنظرفلسفی نیزرنگ سیاه بالا ترین رنگ است یعنی دربرابرنفوذ رنگها مقاومت میکند و درکونگ فو سیاهی رنگ مقدسی می باشد. بدین منظورکه رنگ سیاه درمقابل رنگهای دیگر مقاومت می کند و نفوذ هر گونه رنگ درآن بی اثراست پس ما نیز درمقابل رنگها ونیرنگهای بیگانگان مانند رنگ سیاه اصالت خویش را حفظ خواهیم کرد. و رنگ فرهنگ بیگانگان را به خود نمی گیریم بلکه اصالت فرهنگی خویش را حفظ می کنیم و جهانیان را با کوشش خردمندانه وپایه بلند انسانی خود به دوست داشتن این فرهنگ (فرهنگ ایرانی) فرا می خوانیم.

از نظر علمی رنگ سیاه نمی گذارد انرژی بدن که در اثر سوخت وساز تولید می شود از دست برود و در خویش نگه می دارد و از پیری زود رس و خستگی و کوفتگی عضلات جلو گیری می کند و باعث شادابی و طراوت بدن می گردد.

-------------------------------------------------------------------

بعد از گذراندن مراحل شال سبز  پیراهن یا کت کونگ فوکار به رنگ سرخ در میاید. رنگ سرخ نشانه خون سرخ کونگ فوکا و نمایانگر شجاعت و دلاوری و وحشت نداشتن از زخم و جراحت در مبارزه میباشد.

( فقط دارنده شال مشکی مجاز به پوشیدن هر نوع پیراهن یا کت به رنگهای سیاه - سرخ یا سفید میباشد. )

رنگ سفید نشانه پاکی و روشنی است.

 

عکس های شخصی

 

   موارد امتحانی آزمون شالبند ها

       موارد امتحانی آزمون شالبند ها

شالبند زرد:تكنيك هاي پا(كيتو+سيما يا كيتو+اورايما كيتو+هني كيتوگدان )و تكنيكهاي دست متو+سويتو+آفماـوايس كينه به صورت در جا چپ و راست.

شالبند نارنجي:  موارد بالا +يته كيتو+ياد كيتو+و دوب سو يتو +دوب متو =يته متو و به صورت حركت چهار تايي رتو به جلو و برگشت و ايستادن رتو +اورايما  رتو +يته رتو +۵۰ تا شنا =۱۰۰ تا دراز و نشست +بدنسازي +پرش جفت پا .

شالبند سبز:موارد بالا +فرم يك اوسايا كيتو ضربات دوراني +مبارزه +۶۰ تا شنا +۱۲۰ تا دراز نشست +بدن سازي +پرش درجا ۲ متر طولي.

شالبند آبي : موارد بالا فرم دو +ضربات پرنده (توران ما )+ضربات چپ و راست مستقسم +هوك -آپاركات +۸۰ تا شنا + ۱۵۰ تا دراز و نشست + پرش طولي ۵/۲ متر .

شالبند قهوه اي :موارد بالا فرم سه =تكنيك هاي دست فول كنتاكت +مبارزه ي آزاد و فول كنتاكت +۱۰۰ شنا =۲۰۰ تا دراز و نشست + تكنيك هاي نانچيكو .

شالبند مشكي :موارد بالا كليه ي ضربات دست و پا بصورت تركيبي و رتو چهارتايي.

شالبند مشكي دان يك:مواد بالا =كلييه ي تكنيك هاي اصلي دست و پا +فنون جوجيستو .

شالبند مشكي دان دو :موارد بالا فرم كارديك +شكستن اجسام سخت .

شالبند مشكي دان سه : موارد بالا +چهار كونگ فو كمپو .

شالبند مشكي دان چهار:موارد بالا+فرم پنج كونگ فو كمپو +فرم ساي .

شالبند مشكي دان پنج :موارد بالا +فرم شمشير +فرم شش كونگ فو كمپو.

شالبند مشكي دان شش:موارد آزمون درجات قبلي +فرم هفت كونگ فو كمپو + فرم چوب +فرم سانچيكو .

شالبند مشكي دان هفت :آزمون مخصوص دان قبل +فرم هشت كونگ فو كمپو+فرم تانفا.

شالبند مشكي دان هشت:آزمون مخصوص ان فبل+ فرم نه كونگ فو كمپو

شالبند مشكي دان نه :آزمون مخصوص دان قبل+فرم ده كونگ فو كمپو +ابداع يك فرم و ارائه تز.

شالبند مشكي دان ده :آزمون مخوص دان قبل+ابداع يك فرم و ارائه تز.

علي اسكندري

بنيان گذار و رئيس سبك مستقل كونگ فو كمپو در جهان

انعطاف

 

 استاد

چگونه مفاصل بدن ما قابلیت انعطاف خود را از دست میدهند چگونه بدن خود را قابل انعطاف نگه داریم


از مهمترین عواملی که مانع آسیب اندام ها میشود حفظ قابلیت انعطاف بدن است. منظور از قابلیت انعطاف اینست که تمامی مفاصل بدن بتوانند براحتی در حداکثر دامنه حرکتی خود باز و بسته شوند.

چگونه مفاصل بدن ما قابلیت انعطاف خود را از دست میدهند

عوامل متفاوتی میتوانند مانع حرکت طبیعی مفصل شوند که مهمترین آنها بافت نرم اطراف مفاصل یعنی کپسول مفصلی، لیگامان ها، تاندون ها و عضلات هستند. وقتی مفاصل در انتهای دامنه حرکتی خود قرار میگیرند ( مثلاٌ زانو کاملاٌ خم میشود) این بافت ها تحت کشش قرار گرفته و در حداکثر طول خود قرار میگیرند و وقتی مفاصل در حالت استراحت قرار میگیرند ( مثلاٌ زانو صاف میشود) طول این بافت ها کم میشود.
ما در طول روز بندرت مفاصل خود را در حداکثر دامنه حرکتی شان قرار میدهیم. بخصوص در عصر حاضر که بسیاری شغل ها محدود به نشستن پشت میز است، انسان ها معمولاٌ فقط از قسمتی از دامنه حرکتی مفاصل خود استفاده میکنند. نتیجه این وضعیت اینست که بتدریج بافت های نرم اطراف مفاصل به این حالت عادت میکنند. وقتی روزها و هفته ها عضلات و تاندون های اطراف مفصل در حالت طول کم باقی میمانند خود را با این وضع منطبق میکنند. حال اگر به دلایلی فرد نیاز پیدا کند از تمام کارایی مفاصلش بهره ببرد ( مثلاً کارمند اداره ای را در نظر بگیرید که آخر هفته به دعوت دوستانش در بازی فوتبال آنها شرکت میکند یا خانمی که تصمیم میگیرد یک خانه تکانی اساسی کند) ناگهان این عضلات و لیگامان های تنبل شده را در حالت کشش حداکثر قرار میدهد. نتیجه کار پاره شدن فیبرهای عضلات و تاندون ها و لیگامان ها و کپسول مفصلی است. این پارگی ها اکثراً خفیف و میکروسکوپی هستند ولی با ایجاد التهاب، موجب درد در موضع شده، بعد از چند روز فرد در بدنش احساس کوبیدگی و درد شدید میکند. مجبور میشود چند روز در منزل استراحت کرده و از کار غیبت کند و ممکن است برای همیشه قید ورزش را هم بزند.

 

ادامه نوشته

سایر هنر های رزمی

 
سایر هنر های رزمی
 
 
هرچند تاریخ هنرهای رزمی پیچیده بوده و چندان با دقت ثبت نشده است، اما آثار و شواهدی که از هنرهای رزمی اولیه در دست است نشان میدهد که از ابتدا شکلهای فراوانی از هنرهای رزمی وجود داشته است و هرکدام به طور جداگانه آغاز شده و شکل گرفته اند. اما به طور کلی، بعضی تمدنهای خاص، تاثیر فراوان و بیشتری بر شکل گیری هنرهای رزمی داشته اند.

تاریخ هنرهای رزمی معاصر بیشتر به فرهنگ آسیایی نسبت داده میشود اما در حقیقت هزاران سال است که در هر سرزمین، اشکال مختلفی از هنرهای رزمی وجود داشته و دارد. در یونان و روم باستان شکلی از هنر رزمی به نام پانکراسیون (Pankration) وجود داشته است که هنر قدرت محض بوده است. این هنر شامل ترکیبی از شیوه های مبارزه مانند کشتی، پرتاب قلاب و گرز و تور افکنی بوده است. همچنین از تکنیکهای مشت زنی نیز در آن استفاده میشده است. قدیمی ترین مدرک از وجود پانکراسیون به 700 سال قبل از میلاد برمیگردد اما نشانه هایی وجود دارد که این هنر رزمی مدت بسیاری قبل از این دوره نیز وجود داشته است و هنوز هم در یونان به آن پرداخته میشود.

ادامه نوشته

عوامل موفقیت در مبارزه

مبارزه


اصولاً در پيروزي يك نبرد رزمي عوامل بسياري دخالت دارند، اما چند عامل هستند كه از عوامل ديگر بسيار مهمترند كه در پي مي آيد:

۱-ريلكس بدن: «ريلكس» واژه اي است انگليسي و بمعناي شُل كردن بدن. رزمي كاري كه بتواند به طرز صحيحي بدنش را ريلكس و شُل كند به راحتي قادر است پارازيت‌ها و افكار منفي ذهن خود را كنترل نمايد و فكرش را آرام سازد. به عبارتي «وقتي كه بدن آرام شود، ذهن نيز آرام مي شود».زماني كه ذهن آرام شد، فرد مي تواند از تمام تكنيكها و فنون رزمي خود، در مبارزه حداكثر استفاده را ببرد. بعلاوه وقتي كه بدن ريلكس و آرام باشد، انرژي جسمي و روحي اضافي به هدر نرفته و رزمي كار بنيه و قدرت بيشتري براي مبارزه و اجراي فنون خواهد داشت. يك رزمي كار مي تواند تكنيك شل كردن بدن را به 2 طريق انجام دهد:

الف-ريلكس ثابت: اين شيوه به صورت نشسته و يا اغلب، دراز كش انجام مي شود و شخص بوسيله القاء حس سنگيني به خود، نقاط بدنش را شل كرده و به آرامش مي رسد.

ب-ريلكس متحرك: پس از اينكه تكنيك ثابت آموخته شد، شخص مي تواند ريلكس متحرك كه بسيار موثرتر است را تمرين كند. ريلكس متحرك شامل حركات نرم«تايچي»و «چي كونگ» است. اين حركات بعلت آنكه نرم، آهسته، روان و با هماهنگي تنفس انجام مي شوند، عضلات رزمي كار را در حركت، ريلكس كرده به وي آرامش روحي فوق العاده اي مي بخشد. و بخاطر آنكه از طريق اين حركات، كارآيي هنرجوي رزمي بسيار بالا مي رود، امروزه اكثر رشته هاي رزمي در جهان حركات نرم «تايچي» و «چي كونگ» را بعنوان مكمل سبك رزمي خود تمرين مي كنند.

۲-تقويت فنون دفاعي: متاسفانه اكثر سبكهاي رزمي، بر روي تكنيكهاي تهاجمي تاكيد بسيار مي ورزندو به تكنيكهاي دفاعي، توجه لازم را ندارند. فنون دفاعي بعلت آنكه شما را در برابر ضربات حريف كه گاه ممكن است منجر به نقص عضو و حتي مرگ شود، محافظت مي كند در مبارزه بسيار مهمتر هستند تا فنون تهاجمي. شما مي توانيد تحت نظر يك استاد در عرض حداقل 6 ماه مبارزي تهاجمي شويد، ولي اگر بخواهيد بصورت مبارزي تدافعي كه بتواند ضربات سريع و غافلگيرانه حريف را مهار كند در آئيد، احتياج به سالها تمرين زير نظر يك استاد با تجربه داريد. عدم دفاع سريع و اصولي ضربات، در مبارزات قهرمانان مشهور سبكهاي كلاسيك نيز مشاهده مي شود. وقتي كه شما در اثر تمرين، مهارتهاي دفاعي نان را افزايش دهيد، فنون تهاجمي تان خود به خود پيشرفت مي كند. ولي اگر بخواهيد بيشتر بر روي تكنيكهاي حمله اي تاكيد ورزيد، فنون دفاعي تان بطور اصولي تقويت نمي شود.
نیک منش
۳-محكم كردن بدن: حساسيت زدايي جسمي نسبت به ضربه يكي از اصول بسيار مهم در هنرهاي رزمي است. شما هر چقدر كه در فنون دفاعي، سريع و هوشيار باشيد، باز هم امكان دارد در مبارزه يكي دو ضربه به شما اصابت كند كه البته امري است طبيعي. يا زماني كه بخواهيد تكنيك هاي حريف را دفاع نماييد بايد از دستهاي محكمي برخوردار باشيد. از اين رو، بدنسازي جسمي يك رزمي كار در مقابل ضربه به 3 بخش تقسيم مي شود:

الف-حساسيت زدايي عضله اي: در اين وضعيت، حساسيت عضله ها نسبت به ضربه به تدريج از بين مي روند.

ب-محكم كردن استخوانهاي دست و پا: طي تمرينات رزمي و مخصوصاً مبارزه، استخوانهاي هنر جويان چه در دفاع و چه در حمله بدفعات به هم اصابت مي كنند و اگر يك رزمي كار ماهر در فنون رزمي استخوانهاي دست و پايش محكم نباشد، ممكن است در اثر درد شديدي كه در استخوان ساعدش به علت دفاع ضربه حريف بوجود مي آيد، قادر به ادامه مبارزه نباشد. پس لازم است كه استخوانهاي ضروري، مخصوصاً استخوان ساعد دست و ساق پا محكم شده و حساسيت آنها نسبت به ضربه بتدريج از بين بروند.

ج-حساسيت زدايي صورت: از بين بردن حساسيت صورت نسبت به ضربه، اهميت زيادي دارد. چون ضربه به صورت باعث گيجي مي شود و زماني كه رزمي كاري گيج و مغشوش شود، بهترين موقع است كه وي را تحت حملات متوالي قرار داد. فردي كه در اثر اصابت ضربه به صورتش، گيج شود ديگر هيچ عكس العملي نمي تواند از خود بروز دهد. از اينرو، حساسيت بعضي از نقاط صورت را بايد از بين برد. حساسيت زدايي صورت بايد بسيار با احتياط و بتدريج صورت گيرد و مواظب بود كه به نقاط حساس مثل: بيني يا چشمها آسيبي وارد نشود. هر 3 نوع بدن سازي كه در بالا تشريح شد، بايد حتماً تحت نظر مربي مجرب و بتدريج انجام گيرند. البته نقاط حياتي بدن نظير: بيضه، چشم، حفره گردن و غيره را بهيچ وجه نمي توان در برابر ضربه مقاوم نمود و تنها راه محافظت از آنها، تقويت فنون دفاعي است.

۴-توانايي مبارزه در فاصله نزديك: مبارزه در اغلب رشته هاي رزمي در فاصله دور انجام مي شود و بر اين اساس، اكثر رزمي كاران تنها قادرند از فاصله دور مبارزه كنند و اگر فاصله بسته شود، در فاصله نزديك نمي توانند به نحو موثري به مبارزه شان ادامه دهند. توانايي مبارزه از فاصله نزديك، براي يك رزمي كار بزرگترين امتياز محسوب مي شود. اگر دقت كرده باشيد دو نفر شخص عادي كه واقعاً با هم درگير مي شوند، در يك لحظه بطور غريزي و ناخودآگاه فاصله بين خود را كم مي كنند و بيشتر از ضربات دست استفاده مي نمايند. و اين امر، در تمام مبارزات حقيقي و آزاد رزمي، طبيعي است. و به همين علت است كه اكثر قهرمانان رزمي‌كاري كه در مسابقات از فاصله دور و به صورت كلاسيك و قراردادي مبارزه كرده و پيروز مي شوند، در مبارزات غيرقراردادي و آزاد و همچنين درگيريهاي خياباني، بندرت مي توانند حريف خود را مغلوب سازند.

تعداد معدودي از سبكهاي رزمي هستند كه مبارزه شان از فاصله نزديك و بيشتر با استفاده از دفاعها و ضربات دست (كه پيروزي نهايي در يك نبرد حقيقي را تعيين مي كند) مي باشد. يكي از اين رشته ها، سبك «وينگ چون» كونگ فو است كه مبارزات اين سبك، اصلي ترين و حقيقي ترين مبارزات رزمي در جهان مي باشد، چون در شرايط كاملاً واقعي انجام مي‌گيرند. براي نمونه، مبارزات يكي از قهرمانان معروف اين رشته را بررسي مي‌كنيم: «امين بوز ته په» استاد ارشد سبك وينگ چون و يكي از قهرمانان فعلي در مبارزات آزاد جهاني است. «اِمين» در بيش از 400 مبارزه كاملاً آزاد و خشن (بدون داشتن دستكش، محافظ سر و ديگر تجهيزات ايمني) شركت نموده و كليه حريفان خود را معمولاً كمتر از يك دقيقه مغلوب كرده و تا به حال شكست نداشته است. در بين حريفاني كه اين استاد وينگ چون شكست داده، نام چند تن از رزمي كاران و اساتيد مشهور رشته هاي مختلف رزمي نيز به چشم مي خورد.

راز اصلي موفقيت امين، سرعت زياد و هوشياري ذهني خارق العاده در بكارگيري تكنيكهاي دفاعي و تهاجمي دست به صورت هماهنگ است. به نحوي كه وي در نبردهايش با تهور زيادي فاصله خود را با حريف مي بندد و با هوشياري كامل و اغلب با استفاده از ضربات مشت مستقيم و بر هم زدن تعادل حريف، مبارزه را به نفع خود به پايان مي برد. (فنوني كه ذكر شد، از تكنيكهاي رايج در سبك وينگ چون است) اگر مي خواهيد قادر شويد در فاصله نزديك مبارزه كنيد، ابتدا بايد زير نظر استادي مجرب، ضربات و دفاعهاي دست خود را مهارت بخشيد و سپس فنون قفلي و درويي (به زمين انداختن حريف) را بياموزيد. ضمناً از تجهيزات ايمني نيز حتماً استفاده كنيد.

۵-تنفس صحيح و تقويت ششها: مَثَلي است چيني كه مي گويد: «اگر ضربه يك رزمي‌كار فاقد كنترل تنفس باشد، ضربه اش قدرت لازم را نخواهد داشت». رزمي كاري كه به تكنيكهاي تنفسي آشنا نباشد و آنها را انجام ندهد، نبايد خود را يك رزمي كار واقعي بداند. اگر نگاهي به تمرينات سبكهاي رزمي بيندازيم، در تمام آنها تكنيك هاي كنترل تنفس وجود داشته و اهميت زيادي دارد. براستي چرا تنفس صحيح براي يك رزمي كار بسيار مهم است؟

اجازه دهيد با مثالي ساده، مطلب را روشن تر سازيم: اگر شما از چيزي بترسيد و يا نسبت به موضوعي خشمگين شويد، اولين ريتم بدني تان كه از تعادل خارج مي شود، تنفس شماست كه سريع و تند مي گردد. حال اگر در اين وضعيت بتوانيد نفسهاي عميق و شكمي انجام دهيد يا به عبارتي تنفسهايتان را كنترل كنيد، بسرعت آرام شده و انرژي جسمي و روحيتان تحليل نمي رود.

پس اگر مايليد طي تمرينات و مبارزه زود خسته نشده و بنيه، قدرت و استقامت زيادي داشته باشيد، تمرينات تنفسي را پيوسته انجام دهيد. از طريق تمرينات صحيح كنترل تنفس، ابتدا ششها قوي مي‌شوند و حين تمرينات طاقت فرساي رزمي كه انرژي بدن رو به اتمام است، اين ششهاي قوي هستند كه تنفس را خود به خود كنترل كرده و اجازه نمي دهند، رزمي كار خسته و از ادامه فعاليت متوقف شود، بلكه با تنفسهاي عميق و كسب اكسيژن بيشتر، به وي انرژي مي بخشند. اينكه مي بينيد بعضي از هنرجويان رزمي، در نبرد زود خسته شده يا اصطلاحاً «مي بُرَند» به خاطر عدم آشنائي شان به تنفس عميق و اصولي است. نكته ديگر اينكه: يك رزمي كار اساساً بايد در حين تنفس كه بدن ضعيف شده و مي خواهد انرژي بگيرد، تكنيكهاي دفاعي و موقع تخليه هوا كه بدن قدرت گرفته و ميخواهد انرژي را انتقال دهد ضربه بزند.

۶-خود را به يك سبك رزمي محدود نكنيد: نبايد خود را تنها به فراگيري يك رشته رزمي خاص محدود كنيد. چون هر سبك رزمي، مزايا و معايبي دارد و نمي توان گفت كدام رشته رزمي بهترين سبك است. بعضي ها آنقدر به رشته رزمي شان علاقه و حساسيت دارند كه اگر عيبي واقعي از آن گفته شود، نمي خواهند آنرا بپذيرند. لازم به ذكر است كه تمام هنرهاي رزمي در دنيا از معبد شائولين در چين نشات گرفته و ريشه تمام سبكها در دنيا يكي است. و اگر دقت كرده باشيد، تكنيكهاي پا و دست با كمي اختلاف، در كليه رشته ها يكسان است و تنها اسمشان فرق مي كند. يكي از علتهايي كه باعث شد بروسلي در دنيا شهرت بسياري بدست آورد اين بود كه بروسلي با اينكه سبك اصلي اش وينگ چون كونگ فو بود، ولي اصول چندين سبك رزمي ديگر را فرا گرفته و پيوسته تمرين مي نمود و خود را صرفاً به يك رشته رزمي، محدود نكرده بود. براين اساس بود كه وي حركات و فنون رزمي را مثل يك «بالِريَن» نرم و راحت و با سرعت و قدرت بسياري بر روي حريفانش اجرا نموده همه را مجذوب خود مي كرد.

( هیچ وقت از مبارزات تمرینی در باشگاه فرار نکنید و از هر فرصتی برای مبارزه کردن استفاده کنید زیرا تعداد مبارزات زیاد شما باعث موفقیت و اعتماد به نفس شما میشود )